کومدونها، پاپولهای کوچک به رنگ پوست می باشند که بیشتر در پیشانی و چانه افراد دچار آکنه دیده می شود. انواع کومدونها شامل:
۱- کومدونهای باز یا جوشهای سر سیاه هستند که به دلیل وجود رنگدانه سطحی (ملانین) و آلودگی تیره است.
۲- کومدونهای بسته یا جوشهای سر سفیدکه فولیکولی هستند که کاملاً بسته شده اند.
۳- کومدونهای بزرگ یاماکروکومدون، کومدونهای بسته صورت هستند که قطر آنها از mm3-2 بیشتر است.
۴- کومدونهای ناشی از آفتاب (Solar comedones) که بر روی گونه و چانه افراد پیرتر مشاهده می شود و به دلیل آسیب پوستی ناشی از آفتاب است.
۵- برجستگی های عمیق تر و بزرگ غیر التهابی، ندول نامیده می شود که بیشتر در تنه می زند.
در اثر پرولیفراسیون و رشد بیش از حد لایه های سلولی مجرای غدد سباسه در آکنه ایجاد شده و ممکن است مجرای غدد سباسه را ببندد و ایجاد کومدون کند.
این کومدونها ممکن است بسیار کوچک بوده و و با چشم غیر مسلح قابل دیدن نمی باشد که به آنها میکروکومدون گفته می شود.
بعضی از عوامل از جمله کاهش سطح لینولئات یکی از ترکیبات سبوم با چربی و به دنبال آن کاهش فعالیت سد پوستی، اسیدهای چرب آزاد که توسط باکتریها از سبوم تولید می شود، فعالیت بیش از حد هورمونهای موضعی دی هیدروتستوسترون، اینترلوکین ۱ (IL-1) که یک پیغامگیر شیمیایی است و بوسیله سلولهای فولیکول تولید میشود، پارگی فولیکول بوسیله آسیب مثلاً دستکاری جوشها یا پاک کردن عمقی و پیلینگ شیمایی یا لیزرهای جوانساز کننده و لایه بردار، آبرسانی بیش از حد پوست به عنوان مثال در دوران پیش از قاعدگی یا مرطوب کننده های مقوی یا مناطق گرم و شرجی و تماس با مواد شیمیایی از جمله ایزوپروپیل، پروپیلین گلیکول و بعضی رنگها که در مواد آرایشی وجود دارد می تواند کومدونها را تشدید کند

---

[Translate]